بنی هندل

روی خندان تو را کاشکی میدیدم

شانه بالا زدنت را بی قید.وتکان دادن دستت که مهم نیست زیاد!

وتکان دادن سر

چه کسی باور کرد

جنگل جان مرا  اتش عشق تو خاکستر کرد!

..................

شاعرش را نمیدانم اما از جان بود که بر جان نشست!