اندر حکایت تشیح جنازه
از شما که من را میخوانید!متشکرم . از مردن مگفتم .مراسم خاکسپاری شرکت کرده اید حتما گریه های اطرافیان میت .خونسردی بقیه.پیرمردی که تلقین میخواند که خود مرده ای متحرکی است وکم صبر برای اتمام مراسم .متدین شدن افراد دور خاک وسوال خنده دار .این فلانی چه جور ادمی بود وصدای جمیت.ادم خوبی بود خدا ..... *جنازه درون قبر کج کردن میت بر روی شانه راست وتکان دادن جنازه هنگام تلقین گفتن. ریختن مشتی خاک زیر لپ زرد جناب میت واخر نهادن سنگ پایانی ونفس اخر جمیت وخلاص!خودتان را ناراحت نکنید هنوز نوبت ما نشده!!مصریان مرگ را اغاز زندگی دیگر میدانستند ودست خالی نمیرفتن توی قبر.ماهم که بلاتکلیف میمانیم تا روز محشر چه بلبشوی بشود ان روز همه باهم غریبه .حالا خودتان قضاوت کنید. خنده برلب میزنم تا کس نداند راز من . ورنه این دنیا که ما دیدیم خندیدن نداشت! بیگانه ای البر کامو بخوانید او به پوچی میرسد وبه استقبال دار میرود وارزو میکند در مراسم اعدامش همه خوشحال باشند ** راستی شستشوی اموات مکانیزه شد**